چاپ کردن این صفحه
سه شنبه, 18 ارديبهشت 1397 ساعت 09:44

نگاه مختصری به زبان چینی

نوشته شده توسط
این مورد را ارزیابی کنید
(12 رای‌ها)

زبان چینی مهم ترین زیرمجموعه دسته زبانی چینی-تبتی است که از نظر تعداد افرادی که به این زبان واحد صحبت میکنند پرگویش ترین زبان جهان محسوب میشود و در جهان به جز درکشور چین، در کشورهایی مانند مالزی، سنگاپور و غیره نیز مردم به این زبان صحبت میکنند اما با زبان های همسایه خود متفاوت است به عنوان مثال تفاوت زبان چینی با زبان ژاپنی بسیار است.

تنها تعداد افرادی که زبان چینی زبان مادری آنها محسوب میشود بیش از یک میلیارد نفر است. زبان چینی دارای گویش و لهجه های متعددی است و درمیان این گویشهای متفاوت  گویش مردم پایتخت به عنوان زبان رسمیو استاندارد چین  به نام (پو تونگ هوا) انتخاب شده است و پو تونگ هوا است که تحت عنوان زبان چینی در سفر تدریس میشود که به زودی این جزییات را به عنوان آموزش رایگان زبان چینی ارائه خواهیم کرد.

یکی از ویژگی های خاص زبان چینی داشتن آهنگ های مختلف برای هر هجا میباشد که این ویژگی زبان چینی را از اکثر زبان های جهان متمایز میکند، به گونه ای که درصورت ادای یک هجا با آهنگ های متفاوت معنی و شکل کلمه به کلی تغییر خواهد کرد و این یکی از دلایل دشوار بودن تدریس آنلاین زبان چینی است.

دیگر ویژگی خاص زبان چینی، سبک نوشتاری متفاوت آن است که در این زمینه تفاوت زبان چینی با زبان ژاپنی بسیار کمتر است. خط چینی درحال حاضر تنها خط کاملا تصویری دنیاست که با طی کردن یک سیر تاریخی بسیار کهن از تصاویر ابتدایی به یک خط تصویری تبدیل شده است. اما زبان هایی مانند ژاپنی و کره‌ای تابحال دستخوش تغییراتی من جمله اضافه شدن الفبا به آن شده‌اند . در واقع میتوان گفت خط چینی از کاراکترهایی که هر کدام تشکیل شده از بخش های کوچکتری در نوشتار چینی هستند تشکیل شده است. در حال حاضر پرکاربرد ترین کاراکترهای چینی درحدود 2000عدد میباشد که در آموزش زبان چینی به خارجی زبانان بیشتر بر این کاراکتر ها تمرکز میشود، ولی در کل تعداد کارکتر های چینی بیش از 56000 عدد است. اگرچه نوشتن خط چینی به دلیل داشتن قسمت های مختلف در هر کاراکتر مشکل است، اما خواندن و درک آن ها کار مشکلی نیست، چون خط چینی یک خط تصویری است، مفهوم لغات در مقایسه با زبان های غربی به راحتی قابل تشخیص است، در ضمن این خط زیبایی شعری و لحن موسیقایی خاصی دارد.

یکی دیگر از تفاوت های زبان چینی با زبان ژاپنی یا سایر زبان های دنیا سیر تکاملی این زبان در طول تاریخ است. در زمان های باستان به دلیل کمبود منابع نوشتاری، کاراکترهای اولیه زبان چینی بسیار ساده بودند، و بطور مختصر هر کاراکتر یک معنی و یک صدای خاص داشت. اکنون در ساختار اکثر کاراکترهای چینی، نیمیاز یک کاراکتر معنی و نیم دیگر آن تلفظ آن کاراکتر را نشان میدهد و درحدود بیش از 90 درصد از کاراکترهای چینی از این قانون پیروی میکنند.

در روند تکامل زبان چینی پس از دوره باستان، همواره تمایل بر ساده کردن این زبان بوده است و این ساده کردن تدریجی باعث کاهش تدریجی تعداد بخش های هر کاراکتر شده و به میزان قابل توجهی مشکلات موجود در جریان یادگیری و استفاده از این زبان را کاهش داده است.

گذری بر تاریخچه ی شکل گیری خط چینی

 

جیا گو ون
جیا گو ون

خط چینی یکی از قدیمیترین خط های موجود در جهان است.این خط تاریخچه ای چند هزار ساله دارد و در گذر این سال ها همواره در حال تغییر بوده است.

قدیمیترین کاراکتر های خط چینی بر روی لاک لاک پشت، استخوان گاو، آهو یا سایر حیوانات حک شده اند و مردم آن را " جیا گو وِن " مینامند. کاراکتر های جیا گو وِن کمی شبیه به نقاشی هستند.

در آن برهه از زمان که از خط جیا گو وِن استفاده میشد شکل کلمه بسیار شبیه به شکل اصلی جسم مورد نظر بود. خطی شبیه به نقاشی را خط تصویری مینامند.

 

شکل کلمات
شکل کلمات

            

در خط جیا گو وِن همچنین کاراکترهایی وجود دارد که از ترکیب دو یا چند کاراکتر دیگر تشکیل شده و انجام یک کار یا مفهومیپیچیده تر را میرسانند.مانند:

ترکیب کاراکتر‌ها
ترکیب کاراکتر‌ها

تفاوت جیا گو وِن با خط چینی امروزی بسیار زیاد است.

سه هزار سال پیش از این، چین وارد عصر مِفرَغ یا عصر برنز شده بود. حکمرانان آن زمان از برنز برای ساختن ابزارهای مختلف مانند ظروف غذا، شرب و آلات موسیقی، استفاده میکردند. بیشتر مواقع علت ساخته شدن ابزار بر روی آن حک میشد.از آنجا که در زمان های قدیم مس را طلا میخواندند، کاراکتر های حک شده بر روی ابزار برنزی " جین وِن" نامیده شدند ( جین در زبان چینی به معنای طلا میباشد.) جین وِن و جیا گو وِن از یک سیستم واحد پیروی میکردند و ساختار نسبتا یکسانی داشتند اما شکل ظاهری آن ها کمیمتفاوت بود.

 

بعد ها در دوره ی پاییز و بهار و کشور های جنگجو، هر ایالت شیوه ی خود را در پیش گرفت و خط نیز واحد نبود.

چین شی هوانگ چین را متحد کرده و سلسله ی جو را تأسیس کرد. چین شی هوانگ با مبنا قرار دادن خط ایالت خود یعنی ایالت چین، خط چینی را سامان بخشیده و واحد ساخت. او سیستم استانداردی برای نوشتن قرار داد که " شیاو جواَن " نامیده شد.

 

باران
باران

نوشتن خط شیاو جواَن بسیار سخت و زمان گیر بود.

بعد ها خط " لی شو" پدیدار شد. نوشتن خط لی شو آسان بود بدین ترتیب که لی شو  تعدادی خطوط ساده را به کار گرفت و آن ها را جایگزین آن دسته از خطوط بی قاعده ی خط شیاو جواَن کرد.

 

شیاو جوآن
شیاو جوآن

بعدها مردم برای افزودن سرعت نوشتن، هنگام نوشتن خط لی شو قسمت بالای کلمه و قسمت پایین را متصل به هم مینوشتند.

در دوره ی هَن این شیوه ی نوشتن موجب شکل گیری نوع دیگری از خط به نام " تاو شو" شد. نوشتن این خط سریع و آسان بود اما باعث مشکل شدن تشخیص کلمه میشد.

هنگام استفاده از خط لی شو مردم نوشتن کُند و زمان بر آن را بسیار پر زحمت میدانستند و از طرف دیگر از سخت بودن خط تاو شو نیز گله مند بودند. بنابراین با تکیه بر مبانی نوشتاری خط لی شو خط دیگری به نام " کَی شو" اختراع کردند. کی شو به معنی خط استاندارد و ویژگی آن دقیق، واضح، قابل تشخیص و زیبا بودن است. کلماتی که امروزه در روزنامه ها، مجلات و سایر کتاب های چینی چاپ میشود نوشتار کی شو است.

 

خط اصلی زبان چینی

خط اصلی زبان چینی روندی تدریجی دارد.درابتدا خطوطی صاف،مورب و گاهی شکسته به نام Stroke (به معنای حرکت،یعنی بدون برداشتن قلم از روی صفحه و با یک حرکت آن را رسم کنیم)وجود دارد که این حرکت ها با کنارهم یا بالا و پایین هم قرار گرفتن اشکالی به نام رادیکال(به معنای ریشه یا قسمت اصلی)میسازند.رادیکال ها هم در نهایت اشکال نهایی یا اصطلاحا کاراکتر های خط زبان چینی را میسازند.معادل کاراکتر در فارسی کلمه منش است و در مورد زبان چینی کاملا معنی میدهد، زیرا هر یک از این کاراکتر های خط اصلی زبان چینی منش و طبیعت بخشی از زبان چینی را بیان میکنند و به تصویر میکشند .حتی در بعضی مواقع میتوان از ظاهر یک کاراکتر در خط اصلی زبان چینی معنای حدودی آن را حدس زد.

Stroke(حرکت):   一 丨 乁  丿丶亅                         

Radicalریشه)):   艹 忄冄 半 其 月   

 

 

ترکیب کاراکتر‌ها در زبان چینی
مدت زمان

خط زبان چینی در درصدی از اشکال به دو بخش آوایی و معنایی تقسیم میشود که در بخش معنایی یک رادیکال نقش آن را به عهده دارد.

از بخش آوایی میتوان پین یین(توضیح در بخش 2 ) آن کاراکتر را و از بخش معنایی معنای حدودی آن را حدس زد.مثلا 心(xīn)  در زبان چینی به معنای قلب است ویک کاراکتر مستقل به حساب میآید.اما این کاراکتر به عنوان رادیکال هم استفاده میشود و در زمینه رادیکال به شکل 忄 در میآید اما همچنان ماهیت قلب را پیش میکشد.برای مثال:

情 (qíng(

به معنای احساس و عشق که هر دو کلمه قلب انسان را تداعی میکنند و در این کاراکتر ،  忄بخش معنایی و青(qīng)   بخش آوایی آن است.

恨(hèn)

به معنای نفرت که یک احساس قلبی است.در این کاراکتر 忄 بخش معنایی و 艮(gěn)  بخش آوایی آن است.

 

کلمه 衣(yī)  به معنای لباس همچنین به صورت رادیکال استفاده میشود و در این زمینه به شکل 衤 در میآید  و میتواند ماهیت لباس را به یک کاراکتراضافه کند.مثلا:

裤 (kù )

به معنای شلوار  که در این کاراکتر ، 衤 بخش معنایی آن و 库(kù)  بخش آوایی آن است.

裙(qún)

به معنای دامن که در این کاراکتر،衤بخش معنایی و 君(jūn) بخش آوایی آن است.

 

پین یین (拼音)

حتما تا به حال برایتان سوال پیش آمده که خط زبان چینی چگونه خوانده میشود یا اینکه کودکان و خارجی زبانان چگونه خواندن و تلفظ این خط و اشکال آن را حفظ کرده و یاد میگیرند!

در سال 1953 میلادی دولت چین تصمیم گرفت برای ساده سازی یادگیری زبان چینی و همچنین بیسوادزدایی جامعه قدمیبردارد که این تصمیم با اختراع پین یین(拼音) عملی شد.پین یین(拼音) سیستمی برای توضیح کاراکترهای زبان چینی با حروف لاتین است.برای مثال کلمه 汉语 که به معنای زبان چینی است،با حروف لاتین و هنگام تبدیل آن  به پین یین (拼音) به این شکل در میآید:hànyǔ .حروف لاتین اصل تلفظ کاراکتر و اصطلاحا تون ها بالا ی سر آن ها که 4 عدد هستند،تلفظ نهایی را مشخص میکنند. این نکته زبان چینی یکی از نکاتی است که در مطالب آموزش آنلاین زبان چینی میتوان به آن پرداخت.

中国    پین یین : zhōngguó    کشور چین   |  伊朗    پین یین : yīlǎng     کشور ایران

 

خواندن 889 دفعه آخرین ویرایش در پنج شنبه, 24 خرداد 1397 ساعت 08:24
فرداد کمیلی

کارشناس زبان چینی از دانشگاه شهید بهشتی

مترجم و مدرس زبان چینی

تورلیدر تخصصی زبان چینی

مشاور تجاری و توریستی چین

ایمیل: fardad.komeili@gmail.com

تلفن: 09372045493

 

آخرین‌ها از فرداد کمیلی

موارد مرتبط